De Afar zeggen dat het leger van Mussolini het gebouwd heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het was moeilijk je in dit afstandelijke landschap uitbundige Napolitanen voor te stellen. Er was niet veel meer over. Een paar weggespoelde bruggen. En over de zoutvlakte om de 50 meter raadselachtige stapels donkere stenen, vermoedelijk om konvooien te geleiden tijdens zandstormen. Het meest Italiaanse eraan was natuurlijk: de gebarsten oppervlakken van de droge meerbeddingen die het kruiste. Ze waren glanzend gepolijst door de woestijnwinden - het mooiste Romeinse mozaïek van de natuur, prachtig om naar te kijken, puur genot om op te lopen.
Soms is het het land dat kunst imiteerd.
